Catchy electro-pop. Zo laat het geluid van duo Jamaica zich volgens Tivoli het beste omschrijven. Vorig jaar brachten de twee Fransozen hun debuutalbum uit met hulp van leden van Justice en Daft Punk. Dat moet een feestje worden, toch?
(c) Anne Verheul
Een internationaal getinte avond staat op het program in Tivoli de Helling. Eerst een tripje door de Benelux en later op de avond lekker swingen op Jamaica. Het voorprogramma brengt het publiek al goed in de stemming. De frontman lijkt besloten te hebben alles te geven die avond, iets wat de zaal wel kan waarderen. Hier en daar gaan de heupjes heen en weer en knikken hoofden mee. Of komt dat door de bas die zo hard staat dat je hele lichaam vanzelf meetrilt?
Na een aardig applaus wenst Benelux ons veel plezier met Jamaica. No problem, moet lukken! De cd staat vol vrolijke deuntjes, die zelfs op een doordeweekse dinsdagavond de voetjes van de vloer zouden moeten krijgen. De twee heren uit Parijs trappen af met ‘Cross The Fader’. Hoezo electro? Dit is gewoon rock, er komt geen synthesizer of drumcomputer aan te pas. Een gitaar, bas en een drumstel: meer heeft een simpel rockbandje niet nodig. En het publiek ook niet, ook al beginnen de nummers na verloop van tijd een beetje op elkaar te lijken.
(c) Anne Verheul
De gebeurtenissen op het podium houden de show ook niet echt spannend. Gelukkig maakt de vrolijke bui van zanger Antoine en bassist Florent veel goed, net als de welgemeende ‘dankjewel’ tussen de nummers door. Maar dan opeens als ze ‘Short and Entertaining’, één van de laatste nummers, inzetten gaat het los. Het publiek ontlaadt, iedereen die stond te popelen om een pit te bouwen gaat uit zijn dak. Dat gaat door tot ze de hit ‘I Think I Like U 2’ hebben gespeeld. Antoine vertrouwt zijn gitaar zelfs toe aan ene Vincent, die uit het publiek wordt getrokken om de akkoorden aan te slaan.
De laatste bruisende tien minuten maken veel goed en laten het publiek met een opgewekt gevoel achter. Helaas hebben de heren slechts één album en als je toch een toegift wilt spelen, moet je creatief zijn. “Jullie mogen kiezen. Of we spelen een cover, of we spelen nog een keer I Think I Like U 2”, zegt Antoine. Het wordt de cover. De eerste tonen van ‘Come As You Are’ worden aangeslagen, maar ze komen tot inkeer. “We zijn geen coverband!” De akkoorden gaan over in het vrolijke begin van optie B. Grapjassen. Ja, I think I like Jamaica.
(c) Anne Verheul
> Lees dit artikel ook op SAPsite
